Tarihiyle, teorisiyle, pratiğiyle, ömrümü adadığım mizah dünyamızın çok sevdiğim iki büyük duayen ustası; İbrahim Ersaraç ve Niyazi Yoltaş... Onlarla sohbet etmenin keyfi bir başkadır... Mizahın, karikatürün böylesine hayatımızın dışına itildiği tadı kaçık bir dönemin içinde bana hep moral verirler... Onlarla ara ara telefonda sohbet ederim... Bu yılbaşı günü gripal bir halde evde koltuğa uzanmış haldeyken onları aradım...
Önce yaşamını İzmir'de sürdüren çizgi ustası sevgili Niyazi Yoltaş ağabeyle keyifli bir sohbet yaptım. Onunla 2023 yılının 11 Aralık günü İzmir'de 7. Mizah Festivalinde aynı söyleşide birlikte olmuştuk. Niyazi ağabey 1932 doğumlu ve 2026'da 94 yaşında... O da benim gibi tek yaşayanlardan, bana bu anlamda da güç veren bir ağabeydir, İzmirli'dir ve yıllarca İstanbul'da çizerlik yaptıktan sonra şehrine geri dönmüştür... Muhabbet kuşunun sesi girdi sohbetimizin arasına, yeni yılla birlikte yeni yaşını da kutladım Niyazi abinin...
Ardından karikatürümüzün hayattaki en büyük çınarı olan sevgili İbrahim Saraç ağabeyimin sevgili kızı Lale hanımı aradım. İbrahim ağabey daha da yakından tanıdığım bir dosttur. İstanbul'daki güzelim yıllarımızda dernek çatısı altında çok güzel anlar yaşadık... O epeydir sevgili kızının kanatları altında... Bir kaç ay önce İbrahim ağabeyle müthiş bir tele-muhabbet yapmıştık. Sonrasında Lale hanım aradı ve telefonu babasına verdi.
İbrahim Ersaraç ağabey, 1928 doğumludur, 2026'da 98 yaşında!.. Hayatta en büyük yatırımı belleğine yapmış biri olduğum için belleği pırıl pırıl bir çınarla sohbetin keyfi bir başka oluyor!..
Son yıllarda fotoğraflarda elini omzuna attığım insanlar hakkında giderek artan ve artık esprinin de ötesine geçen bir duruma en iyi yanıtı İbrahim ağabey verir, ailesini bile erken yaşta yitirmiş biri olarak gülemediğim bu espriye onunla yıllardır güler dururum... Kendimizi geçmişin güzelliklerine öylesine kaptırdık ki, 1 saate yakın karikatür ve mizah adına birlikte geçen günleri andık, o da mutlu oldu ben de...
Benim hayatımın en büyük zenginliği, benden büyük yaşta çok fazla değerli insan tanımak ve onlardan güzelim anılar biriktirmektir!.. Biriktirmeyi sadece yastık altında yapan bir toplumun içinde elbette anlamı yoktur böyle bir duyarlılığın, hatta çok fazla değerli insanla fotoğrafınız ve anınız olduğu için an gelir sizi eleştirecek durum bile oluşur bu sağlıksız ülkede...
Oysa ki ne çok güzel insan yitirdik bu ülkede... Hayat öylesine değişti ki artık benzerlerinin gelme olasılığı da yok...
Üstelik artık yerimize, yeteneğimize göz diken "Yapay Zeka" gibi acımasız bir rakip de var!.. O yüzden tanıma onuru yaşadığım güzel insanlarla artık uzaklara düşmüş olsam da diyaloğumu bir şekilde sürdürmek isterim...
O zaman selam olsun, yaptığı işi layıkıyla yapma çabasındaki tüm güzel yüreklere... Karikatürümüzün iki büyük çınarının moral dopingiyle girdiğim 2026'da şimdi sırada gribi yenmek var!!!!
Cihan Demirci (2 Ocak 2026)

.jpg)



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder