AZİZ NESİN

USTAMI

AKLIMIZDAN

UZAKLAŞININ

14. YILINDA

ANARKEN...

Aziz Nesin usta, AKLIMIZI TERK EDELİ bugün tam 14 yıl oldu... 5 Temmuz'un, 6 Temmuz'a geçiş yaptığı saatlerde, bundan 14 yıl önce, 1995 yılında Çeşme'de katıldığı son imza gününün ardından, 80 yaşındayken yitirmiştik onu... Birlikte çalışma onuruna erdiğim ustam AZİZ NESİN'le 19 Ocak 1984'te Pera Palas Otelinde çekilmiş bir fotoğraftan detay görüyorsunuz hemen sol köşede... DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci olarak onu bir kez daha onun söyledikleriyle anmak istedim... Gelin şimdi kardeş blogumuz MİZAHHABER'e bağlanalım ve Aziz Nesin'i, onun ağzından, çeşiti sorulara verdiği yanıtlarla bir kez daha dinleyelim ve bir kez daha sevgi ve özlemle analım...

"AZİZ NESİN KONUŞMAYA DEVAM EDİYOR"

başlıklı yazı için tıklamanız gereken link adresi:

http://mizahhaber.blogspot.com/2009/07/aziz-nesin-konusmaya-devam-ediyor-2.html

KEMAL ÖZER

AĞABEYİ

UĞURLADIK...

Sakin, duru, mütevazı ama bir o kadar muzip ve bilge bir şairdi Kemal Özer ağabey... Onu 2 Temmuz gibi bir günde aile camimiz haline gelen (nerdeyse bütün aile fertlerini oradan uğurladım da!) Aksaray Muratpaşa Camiinden bir ikindi vakti uğurladık... 17 yılı bulan dostluğumuz da DAMDAKİ MİZAHÇI kulunun hayatına kattığın özel renk için teşekkürler sevgili Kemal Özer... Yukardaki fotoğrafı, sevgili Kadir İncesu farkında bile olmadığımız bir anda camiideyken çekmiş, ilettiği için kendisine teşekkür ediyorum...

KEMAL ÖZER'SİZ BİR

MASADA ONU ANDIK...

Özellikle ömrünün son 8 yılında, Kemal ÖZER ağabeyin hayatında önemli bir yer tutan, onun için pek çok etkinlik düzenleyen yayıncı-kitapçı dostum Ercan Günaydın, Temmuz'un yakıcı sıcağında hiç üşenmedi ve Kemal Özer'in cenazesine katılmak için İzmir'den atlayıp İstanbul'a geldi. Kemal ağabeyi uğurladığımız günün akşamında, onunla dolu anılarla Şiir Çocuk Yayınları sahibi Ümit bey ve ekibine Ercan'la bendeniz de katıldık... Karaköy İskelesinin tam karşısındaki bir terastan İstanbul'la İzmir'in mukayesisini yaptık Ercan'ı gece vakti tekrar İzmir'e uğurlayıncaya dek... Kemal Özer ağabey, masamızda değildi ama bize bıraktığı anılarla aramızdaydı...:))

KEMAL ÖZER

AĞABEYİN

ARDINDAN...

Açıkçası ne yapsam olmuyor, şu Temmuz'u sevemiyorum... Temmuz ayı daha yaklaştığı anda içimi anlatılmaz sıcaklıkta bir ateş basıyor... Karnımda dayanılmaz bir sancı başlıyor... 2 Temmuz 1993'ten beri durum böyle... Ayrıca son yıllarda o kadar çok sevdiğim insanı yitirdim ki Temmuz'da... Türk mizahının en büyük kayıpları yaşadığı aydır aynı zamanda Temmuz... Bu kez daha Haziran'ın son gününde, 30 Haziranda geldi gene bir acı kayıp... Türk şiirinin gerçek toplumcu şairlerinden, sevgili KEMAL ÖZER ağabeyim de 74 yaşında gidiverdi aramızdan...

1992 yılının Haziran ayından bir Cumartesi günü... Bakırköy'de Özgürlük Meydanında, sevgili Kemal Özer ağabeyle fiziken ilk kez tanıştığım o günden kalma bir anı...

Temmuz yaklaşırken, Temmuz kapıya gelirken benim kara mizahla örülü yüreğim sıkışmaya başlar... Yitik bir ay gibidir benim için Temmuz... O kadar çok insanı yitirdim ki ben Temmuz'da... Bundan 5 yıl önce, geçirdiğim ciddi bir kazayla Temmuz'da gidiyordum az daha... O yüzden ürkerim ben Temmuz'dan... Bu kez daha adım atmadan Temmuz'a...... Dün akşam aldım haberini sevgili Kemal Özer'in de gidiverdiğinin... Son yıllarda Ercan Günaydın arkadaşım İzmir'den telefon açıp, biz daha İstanbul'da duymadan kimbilir kaçıncı değerin ölüm haberini verdi bana?..

Kemal Özer'le ilk fiziki tanışmam benim için unutulmazdır... Neyse ki o anın fotoğrafını buldum... İşte yukarda gördüğünüz fotoğraf... Yıl: 1992... Aylardan; Haziran... Çizer ve müzisyen arkadaşım İlkin Deniz'le kurduğumuz Artı Yayınları'ndan çıkan 2 mizah kitabımın arka arkaya baskı yaptığı ve en çok satan kitaplar listelerinde boy gösterdiği günler... Kitaplarımın satmasına güvenerek, Bakırköy'ün ünlü Özgürlük Meydanında kitap sergisi bulunan bir arkadaştan gelen imza günü önerisini kabul ediyorum. Sıcak mı sıcak bir Haziran günü, İlkin'in kayınbiraderi, yayınevimizin çalışkan ferdi Levent arkadaşımla soluğu Bakırköy'deki kitap standında alıyoruz...Kitabımız iyi satsa da, fiziken kimsenin pek tanımadığı biri olduğumuzdan mıdır, pek gelen giden olmuyor. Kitapçı arkadaşın ailesine kitap imzalayarak vakit öldürürken, birden karşımızda tanıdık bir sima beliriyor. Kemal Özer bu. Sanki kurtarıcı bir melek gibi çöküyor önümdeki tabureye. Vaziyetin farkına varıyor kurt bir şair-yazar olarak. "Üzülme hep böyle olur bu işler" gibi laflar ediyor. Ona heyecan içinde, taaa 1985'te binbir güçlükle bastırdığım ilk kitabımı özellikle imzalayıp veriyorum. Çünkü "Çıkışlar Arka Kapıdan" bir şiir kitabı. Daha sonraki karşılaşmalarımızda bana bu kitapta yer alan şiirlerimle ilgili övgü dolu sözler söylüyor. Hatta şiiri arka plana atmama biraz kızıyor. Mizahı da çok seven bir usta Kemal Özer. O gün Bakırköy'de sıkıntıdan vaktin bir an geçmesini beklediğim berbat bir imza gününün unutulmaz güzelliği oluyor sevgili Kemal ağabey... Böylece 1992'de başlıyor, 17 yıl süren dostluğumuz... Yazarlığın yarattığı fırsatlarla pek çok kez biraraya geliyoruz, özellikle İzmir'de Ercan Günaydın'ın düzenlediği etkinliklerde. Sonra unutulmaz bir Marmaris Kitap Şenliği yaşıyoruz beraber. Ondan kalan en son fotoğraf ise, geçen yıldan, 2008 yılının 1 Kasım günü Tudem Yayınlarının İstanbul Tüyap Kitap fuarındaki ödül töreninde yanyana geliyoruz. Sonra bu yıl Nisan'da görüyorum onu, meğerse bu onu son görüşümmüş...

Tarih: 1 Kasım 2008... İstanbul Tüyap Kitap fuarının açıldığı gün... Tudem Yayınlarının düzenlediği mizah öyküleri yarışmasının jüri üyesi olarak o gün ödül veriyorum, ödül töreninin sonunda sevgili Kemal Özer ağabeyle, onun hemen önünde diz çöktüğüm bu son pozumuz oluşuyor.

Ve işe bakın ki, son şiir kitabında 2 Temmuz Sivas katliamı için yaralı semah yazan (Temmuz İçin Yaralı Semah) Kemal Özer de bir 2 Temmuz gününde son yolculuğuna çıkacak Aksaray'daki Muratpaşa Camiinden...

"Gerçek" bir şair demek "Büyük" bir şair demekten daha önemlidir kanımca sevgili dostum, can ağabeyim KEMAL ÖZER için... Üstelik şu işe bakın ki; annemi, babamı ve pek çok akrabamı yolcu ettiğim, eğer İstanbul illetinden kendimi kurtaramazsam birgün benim de yolcu edileceğim çocukluk semtimin aile camiinden çıkacak bu son yolculuğa sevgili Kemal ağabey...

Gidiyor, kalan son "güzel" insanlar, gidiyorlar birer birer...

Kalıyor geriye bir koca teneke ülke, kendi boş gürültüsüyle...

DİZELERİNİN RUHU ŞAD OLSUN...

Şimdi gelin, onu son kitabı "TEMMUZ İÇİN YARALI SEMAH"tan "YANGIN İKİZİ" adlı şiiriyle uğurlayalım, 16 yıldır içimizi yakan Sivas ateşini asla unutmadan...

YANGIN İKİZİ

Yalnız onları değil bu tutuşturan

ateş

aynı yoldan gelip geçiyorsak

bizi de

Umudu ayağa kaldıran

türkülerden

biz de öksüz kalıyorsak yalnız

onları değil

Canevlerine sığmayan

uyandırıyorsa bizim de bakışımızı

öfkemize yön veriyorsa onlarsız

kalan dünya

Direncimiz gün ışığıyla

bileniyorsa her sabah

bizim de derimizde gezdirecektir

çatal dilini

Soluğumuzu yolcu edecektir

acının adresine

küllerin her savruluşunda bu

alevler

KEMAL ÖZER

ARYAMEHR

LİSELİLER

TELVİN

GRUBUNUN

KONSERİNDE

Sevgili dostlar, DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci, Aryamehr Liseli arkadaşlarıyla, 24 Haziran 2009 Çarşamba gecesi, Beyoğlunda Jolly Joker Balans adlı mekanda TELVİN grubunun konserindeydi... Telvin 1995'te kurulmuş bir grup. Doğaçlama bir müziğe de yer veren caz grubu Telvin'in hem liseli arkadaşlarımız için, hem de benim için başka bir anlamı var. O grupta lise yıllarından arkadaşımız, benim ise 33 yıllık dostum İlkin Deniz de yer alıyor. O gece bu grubun basçısı arkadaşımız İlkin Deniz'i ve 4 kişiden oluşan bu özel grubun birbirinden muhteşem caz yorumlarını kendimizden geçmiş bir halde keyifle dinledik... Doğrusu kendimi her anlamda hiçte iyi hissetmediğim şu günlerde Erkan Oğur'un da yer aldığı Telvin'in müziği bana ilaç gibi geldi...

Aslında başlangıçta 3 kişiden oluşan Telvin'e yakın zamanda bir de müthiş klavyeci katılmış. Grup üyeleri konser sonrası izleyenleri selamlıyor...En soldan sağa; Genco Arı (Klavye), Erkan Oğur (Gitar), İlkin Deniz (Bas), Turgut Alp Bekeoğlu (Davul)...

Balans'ta gece 11'de sahne alan Telvin'in konseri 01.30'a dek sürdü...Telvin grubu, her biri işinin virtüözü üyeleriyle izleyenleri adeta kendinden geçirdi...En solda; özel perdesiz gitarıyla Erkan Oğur, ortada davulda Turgut Alp Bekeoğlu ve en sağda basta İlkin Deniz...

TELVİN grubu konseri sonrasında konsere toplu halde giden Aryamehr Liseliler birarada...

Aryamehr Liseliler, gene bas gitarını konuşturan ve özel kontrbas'ını döktüren Telvin üyesi arkadaşımız İlkin Deniz'le birlikteyiz...

Telvin Konseri sonrasında gene İlkin arkadaşımızla...

AKP'NİN

VATANDAŞI

BİTİRME

PLANI!

MİZAHHABER adlı kardeş blogumuzda yayınlanmış, gözden kaçmış önemli (!) bir belge!.. Aşağıdaki adrese girin, gerçek gibi bir sahte belge nasıl olurmuş okuyun görün!!!:))))

İŞTE O BELGE HABERİNİN ADRESİ:

http://mizahhaber.blogspot.com/2009/06/belgeyse-belge-al-iste-bizde-duzenledik.html

5 YIL OLDU

ANNEM

GİDELİ...

Hayattaki en kıymetli varlığımı, annem Sevim Demirci'yi bundan tam 5 yıl önce, 20 Haziran 2004'te Alzheimer gibi felaket çileli bir hastalıktan, henüz 69 yaşındayken yitirmiştim...

Çengelköy tepelerinden kalma bir siyah-beyaz fotoğraf... Annesinin kucağındaki çocuk Cihan Demirci'dir...

Tam 5 yıl geçti bugün, onu yitireli...Hayattaki en değerli varlığımdı Annem... Sevim Demirci... Eski zaman annelerindendi... Şimdilerde örneklerine pek rastlanmıyor bu rezil coğrafyada... Anneleri de bozdu, onları da kirletti her türlü güzelliği yok ettiği gibi bu hoyrat ülke... Çileli bir ömrü, Alzheimer gibi dayanması felaket bir hastalıkla 20 Haziran 2004'te, henüz 69 yaşında noktaladı annem... 1999 yılının yaz sonunda farkına varmaya başlamıştık hastalığının, bakıcıyla geçen çileli bir 5 yılın ardından 2004'ün 20 Haziran'ın da uçup gitti aramızdan...

Öldüğü 20 Haziran 2004 Pazar günü "Babalar Günü"ydü... Yarın gene bir "Babalar Günü"... Onun ardından 11 Aralık 2007'de de babamı da yolcu ettim... Annesiz ve babasız yılların hüznüne, Haziran sıcaklarının ve bitmiş bir ülkenin bitmek bilmez kakafonisinin eklendiği günlerde, kum saati en hoyrat hızıyla akmaya devam ediyor... Damlardan uzaklara bakıyorum... Geride ufacık, hoş bir iz bırakabilirsek ne mutlu, şansı hiç parlak olmamış, kara mizah yüklü bu ömre... SENİ SEVGİ VE MÜTHİŞ BİR ÖZLEMLE ANIYORUM BİR KEZ DAHA SEVGİLİ ANNEM...

Tarih: 5 Temmuz 1991... Bolu Aladağ'daki unutulmaz bir tatilde en solda annem Sevim Demirci, ortada teyzem Bilgi Adaş ve sağda ben Cihan Demirci...

1971 yılının yazından kalma bir anı... Annem, ben ve babam benim kendimi bildiğim ilk tatilimde, Erdek'de kaldığımız Motelay önünde...

DAMDAKİ MİZAHÇI

CİHAN DEMİRCİ ÇİZİYOR...

Cihan Demirci, TÜRKAN SAYLAN'ın anısına Delidolu mizah dergisinin 5. sayısında yayınlanan karikatürü... (5 Haziran 2009)

"DAMDAKİ MİZAHÇI"DAN

BİZDEN HABERLER

DERGİSİNE VEDA...

Sevgili dostlar, 2004 yılının Ocak sayısıyla yazmaya başladığım Koç Grubunun aylık dergisi "Bizden Haberler"deki beş buçuk yılı bulan "DAMDAKİ MİZAHÇI" yazılarımız derginin iki aylığa dönüşen ilk sayısı olan Nisan-Mayıs 2009 sayısıyla son bulmuş oldu... Sevgili Haslet Soyöz'ün yazılarıma karikatürüyle katıldığı, beş buçuk yıldır grup çalışanlarından da pek çok güzel mail aldığımız bu sayfa bizim isteğimiz dışında sonlandı. Dergiyi hazırlayan Kesişim adlı şirket, önce kriz nedeniyle dergiyi 2 aylığa çıkardığını bildirdi sonra da Koç grubuyla ilişkisinin bittiği haberini aldık. Bu dergiye yazdığım sondan önceki yazıyı, şimdi sizlerle "Damdaki Mizahçı" blogumda paylaşıyorum...

PEK 'SESSİZ'

BİR YAZI

Sevgili Damdaki Mizahçı dostları… İşimiz kolay değil, damların mizahçısıyız… O dam senin, bu dam benim, dam üstünden hayat gözlemi yaparken sağlığımıza da pek dikkat etmiyoruz. Bu kış bulunduğum damlarda sıkça hasta oldum… Nezle, grip filan derken geçenlerde boğazlarımı fena halde üşüttüm ve bu yaşa kadar başıma gelmedik bir şey oldu sesim tamamen kısıldı… Ses tellerim kısa devre yapmış olacak ki bir anda çocukluğumun Lorel- Hardi, Şarlo günlerine geri döndüm… O da ne demek demeyin, yani “Sessiz Film” gibi oldum… Anlayacağınız kendini “sessize” almış bir cep telefonuna döndüm bir buçuk gün boyunca…

Sesimin çıkmadığı o 1.5 gün boyunca insan sesinin ne kadar önemli olduğunu, ses vermenin, sesini duyurmanın aslında insanı var ettiğini bizzat yaşayarak anladım. Ses verme konusunda zaten epeyce sorunlu bir toplum olduğumuz için sessiz geçen 1.5 gün bana müthiş bir hayat deneyimi oldu. Bilirsiniz sinemada film izlerken bazen filmin sesinde sorun olur, ses gider. Seyirci de hemen ses verir: “Makiniiiiiist seeeees!”

Benim vaziyet de biraz öyle oldu. Ama ses bende gittiği için “Makinist ses” diyecek durumum da yoktu. Üstelik sesimin gitmeye başladığı gün Cağaloğlu’ndaki Gazeteciler Cemiyeti salonunda bir toplantıda konuşmacıydım. Sesimi son derece idareli kullanarak konuşmamı ses tellerimde kalan son kontürlerle tamamladım. Yerime oturduğumda ses kaybım yüzde 80’e filana ulaşmıştı. Aynı gece kalabalık bir yemekte, müzik ve mekan gürültüsü altında masada birlikte bulunduğum karikatürcü dostlarla artık peçetelere not yazarak, hatta çizerek anlatma yoluyla konuşabildim!.. Ama asıl acayip durum ertesi gündü… Ertesi gün Pazar’dı ve sabah benim sesim artık hiç çıkmıyordu… O an bu ülkede aslında sesi varken hiçbir şeye sesini çıkarmayanları düşündüm her nedense…Sonra birden, hayatları boyunca hep “başkalarının” sesiyle konuşan, kendi sesi olmayanlar aklıma geldi… Eeee ne de olsa, damların henüz mesaj kaygısını yitirmemiş mizahçısıyız ya!..

Pazar günü tam anlamıyla sessize alınmıştım. Benim gibi 46 yılı bulan yaşamını hep sesini çıkartarak yaşayan birinin sessiz hali epeyce komikti. Yıllardır katıldığı söyleşilere hep “Seee seeee seeee, bir-kiii bir kiii, ses denemeee” diyerek başlayan bendeniz de artık çıt yoktu. Telefonun çalmamasını dilediğim bir gündü. Dinlenme korkusu taşıdığı için artık eskisi kadar konuşmayanları anımsadım o anda… Eğer bir dinleyenim varsa o gün izne çıkmış olmalıydı örneğin… Hadi yüzyüze gene not yazarak, çizerek bir şeyler anlatıyorsunuz ama telefondaki durum tam bir felaket. Bir süre sonra ses veremediğim telefonu kapatmak durumunda kaldım.

Bulunduğum damın üstünde bir kere daha anladım ki, insan sessizken hiçbir şey ifade etmiyor…Sesiniz illa ki güzel olmayabilir. Ama mutlaka olmalı. Etrafa sürekli bağırmak, çağırmak, her fırsatta fırça atmak için değil, ses vermeyi bilmek için. Bazıları hayat boyu sadece banyoda şarkı söylemek durumunda olsa da insan sesiyle güzel. Sürekli konuşamayan insanların halini o bir buçuk gün boyunca daha iyi anladım.

Sesimin yeniden aramıza döndüğü Pazartesi günü, damdan aşağıya seslenmek geldi içimden: “Sesinize sahip çıkın sevgili dostlar” diye… Sesini yitiren insanlardan oluşan toplumların ne rengi kalıyor, ne de herhangi bir şeyden şikayet etmeye hakkı… Sesini sadece kendi kendine konuşmak için kullananların sayısının ülkemizde de giderek arttığının farkında mısınız? Dikkat etmediğimiz ses tellerimiz aslında sürekli titreşime aldığımız gönül telimiz kadar önemli…

Sessiz insan, komik duruma düşüyor… Sessiz film döneminin en önemli oyuncuları; Lorel-Hardi ve Şarlo boşuna komik değillermiş. Şimdi daha iyi anladım. Seslendirme sanatçısı olmayabilirim ama sesime bundan sonra daha fazla dikkat edeceğim. Tabii ses vermeye de. Gelecek aya dek, sesinizle kalın, gülekalın…:))

(Cihan Demirci-BİZDEN HABERLER 2009)

CİHAN DEMİRCİ,

2. BABIALİ

ŞENLİĞİNDE

KİTAPLARINI

İMZALADI...

Sultanahmet Parkında, 1-7 Haziran tarihleri arasında gerçekleşen 2. BABIALİ ŞENLİĞİNDE, Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci, 6 Haziran günü, Karikatürcüler Derneği Standında kitaplarını imzaladı... Oldukça renkli ve uzun süreli geçen imza gününden izlenimleri ve fotoğrafları sizlere sunuyorum...

Sevgili Burcu Karakaya, kültür-sanat-tiyatro-mizah tutkunu okurlarımdan... İmza gününe ilk gelenlerden biri oldu...

6 HAZİRAN 2009 CUMARTESİ günü, Sultanahmet Parkındaki 2. Babıali Şenliğindeydim...Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin geçen yıl ilkini yaptığı bu şenlik 7 gün boyunca, Babıali adını yeniden anımsattı bizlere en azından... Tabii artık ne yazık ki, ortada "Babıali" filan kalmamışken gerçekleşiyor bu şenlik... Bırakın Babıali'yi nerdeyse "İkitelli" bile kalmayacak yakında...

Uzun yıllar öncesi geliyor aklıma... Biz bu semtte başlamıştık yazmaya-çizmeye... İlk kez 1977 yılının 31 Aralık günü bir dergiye karikatür götürmüştüm Babıali denilen o heyecan yumağı semtte... Nasılda titremişti dizlerim o gün... Hala içimden çıkmadı o heyecan... O derginin adı Çarşaf'tı...Sonrasında Babıali Yokuşunu az çıkmadım...Yıllarca pek çok dergisinde, gazetesinde çalıştım bu semtin... O dik yokuşu her defasında nefes nefese çıkarak... Çarşaf, Çivi, Karakedi, Mikrop, Ses-Atmaca, Güneş, Gölge, Milliyet, Hürriyet, Gırgır, Fırt, Milliyet Yayınları, Hey, Gazete-Mazete, Gümgüm, Papirüs Yayınları, İnkılap Kitabevi, Say Yayınları... Bunlar ilk aklıma gelenler... Kitaplarımı basan yayınevlerinden çoğu da buradaydı... Kitabevleri, yayınevleri, gazeteler, dergiler, dağıtıcılar... Hepsi birer birer terk ettiler Babıali'yi ya da diğer adıyla Cağaloğlu'nu... O terk ediş, bize daha kötü, daha sıradan, daha yanlı, daha perişan bir medya armağan etmekten başka hiçbir halta yaramadı...Bu yüzden o yokuşu artık her çıkışta içim bir acayip oluyor, bir sızlama hissi kaplıyor yüreğimi... Babıali'de geçen yıllarımı düşünüyorum... 1977'nin sonundan 1990'lara dek gazetelerinde ve dergilerinde çalıştığım Babıali, sonrasında kitaplarımı basan yayınevleri nedeniyle hala ara-sıra çıktığım o yokuş... İşte bu duygularla çıktım gene o yokuşu ve soluğu bu kez Sultanahmet Parkındaki şenlikte aldım...

Sevgili çizer arkadaşım Mustafa Kocabaş, Özge, karikatürcü Ahmet Ümit Akkoca ve bana bir sürpriz yaparak imza günüme özel olarak gelen sevgili Oğuz Altay hocam...

6 Haziran Cumartesi günü, Karikatürcüler Derneği standında 13'te başladığım imza günü saat 21 olduğunda anca noktalandı. Zira Sultanahmet gibi İstanbul'un en hareketli ve en yaşayan semtlerinden birinde bir yandan yerli bir yandan yabancı turistler, diğer yandan da özel olarak bu şenliğe gelenler epeyce renkli bir şenlik yaşattılar bize... Sevgili okurum Burcu Karakaya ile epeyce uzuuun bir zaman sonra biraraya geldik. Şu ara Delidolu dergisinde de beraber çalıştığımız Mustafa Kocabaş arkadaşım, hoş bir sürpriz yaparak imza gününe gelen Oğuz Altay hoca, sevgili Osman Yavuz İnal ve Ahmet Ümit Akkoca dostlar ile derneğimizin sekreteri Aziz Yavuzdoğan arkadaşımın katıldığı sohbetlerle keyifli bir gün geçirdik. Bir de baktık ki saat 21'i bulmuş...O gün pek çok okurla uzun uzun sohbet etme olanağı bulduk ve doğrusu zamanın nasıl geçtiğini gene anlayamadık...

Osman Yavuz İnal arkadaşıma kitap imzalarken...

Kitap imzaladığım sevgili Eda Orhan, aynı zamanda karikatür de çizen bir hemşire arkadaşımız. Derneğimizin de üyesiymiş. Bu haberdeki pek çok fotoğrafı çeken sevgili Aziz Yavuzdoğan gene çekim hazırlığında...

2. Babıali Şenliğinde görünen o ki bu şenlik tuttu. Sanırım uzun yıllar devam edecek...

Çocuklar için özel olarak yazdığım mizah kitapları da gene çocuklardan ilgi gördü...

Şenay hanımla imza sırasında uzuuun bir memleket sohbeti de gerçekleştirdik...

Genç arkadaşların mizah kitaplarına olan ilgisi, değişen hayatlar nedeniyle eskisi gibi olmasa da, bu anlamda hala ümit var...

Sevgili Oğuz Altay da imza günü gözlemcisi ve saha müşahidi olarak yanımda...

Oğlu tam 15 yıldır hapiste olan çileli bir anneye imzaladım ilk kitabı bu imza gününde, ne yazacağımı, ne diyeceğimi bilemedim açıkçası...

Sevgili Burcu Karakaya, Aziz Yavuzdoğan, İsmail Cem Özkan'la sohbet anında...

Oğuz Altay, Cihan Demirci ve şenlik boyunca Karikatürcüler Derneği standında portre karikatürler çizen karikatürcü dostumuz sevgili Ahmet Ümit Akkoca...

(Fotoğraflar: Aziz Yavuzdoğan)

CİHAN DEMİRCİ

ANKARA'DA

ODTÜ

KOLEJİNDEYDİ...

Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci, 2 Haziran 2009 Salı günü, Ankara'da ODTÜ Kolejinin konuğuydu... Yazar dostlarla birlikte okulun "4. Edebiyat Günü"nün konuğu olup, liseli öğrencilerle 2 ayrı söyleşi ve imza günü gerçekleştirdik..

Cihan Demirci, söyleşi sonrasında kitap imzalarken...

2 Haziran 2009 Salı sabahı, epeyce erken saatlerde damdan aşağı inip, yola düştüm... Aslında o sabah TRT-2'ye önceden çekilmiş bir programda konuk olmuştum ama yolculuk anına dek geldiği için izleyemedim. Güzergah, Yeşilköy Havalimanı... Ankara'da ODTÜ Kolejinde düzenlenen bir Edebiyat etkinliğine katılacağım. Etkinlik organizyonuna katkı sağlayan BESAM başkanı Esen Arslandoğan havalimanında telaşlı bir şekilde bizi bekliyor. Ekip aslında 5 kişi olacak. Yazar Adnan Binyazar ve Şair Yeşim Ağaoğlu da oradalar ama Osman Şahin son anda gelemeyeceğini bildiriyor. Uçakla Ankara'ya, tamamı ODTÜ Kolejinde geçecek günübirlik bir yolculuğa çıkıyoruz. Okula ulaşıyoruz... Okul öğretmenlerinin sıcak ilgisiyle ve çok önceden planlanmış güzel bir etkinlikle karşılaşıyoruz... Aramıza orada; son dönemlerin en popüler yazarlarından Ahmet Ümit ile Ankara'da yaşayan yazar dostlar; Cemil Kavukçu ile Mahmut Makal da katılıyorlar...

Sınıfta gerçekleşen söyleşi sonunda öğrenci arkadaşlarla...

Aslında bize verilen bültene baktığımızda 4 .EDEBİYAT GÜNÜ etkinliğinde gazeteci-yazar Mustafa Balbay'ın da adı var ama kendisi aramızda olamıyor, malumunuz cezaevinde. Etkinlik çok önceden planlandığı için hüzünlü gözlerle bakıyoruz bültendeki resmine... Derken; 4. Edebiyat Günü'ne katılan yazarlar; Ahmet Ümit, Cemil Kavukçu, Adnan Binyazar, Yeşim Ağaoğlu, Cihan Demirci ve Mahmut Makal, kendilerini bekleyen özel sınıflara giriyorlar...

İmza sonunda öğretmenler ve öğrencilerle...

2 ayrı sınıfta, iki ayrı mizah söyleşisi gerçekleştiriyorum. Öğrenci arkadaşlar önceden kitaplarımızı almış ve okumuşlar... Mizahın onların yaşamında aslında ne denli geri düştüğünü bizzat ben soru sorarak görüyorum. Her okulda karşılaştığım "SORU SORMA ZORLUĞU"nu ODTÜ Kolejinde de görüyorum... Bu ülkemizin önemli bir eğitim sorunu... En iyi okulda da olsanız durum pek değişmiyor. Okuldaki öğretmenlerin tüm iyiniyetli çabalarına rağmen, soru soran bir kuşak yetiştirebilmek için çok daha fazla çabaya gerek olduğunu bir kez daha görüyorum.

Cihan Demirci, Köy Enstitüsü kökenli iki büyük yazarın ortasında, solda; Adnan Binyazar, sağda ise; Mahmut Makal usta...

İki ayrı söyleşi sonrasında öğrenci arkadaşlara ve öğretmen dostlara kitaplarımı imzalıyorum. Bu imza sırasında çok daha keyifli bir sohbet oluyor her zaman ki gibi. Her okulda yaşadığım gibi biraz geç açılan öğrenci arkadaşlardan güzel sorular gelmeye başlıyor tam etkinliğin bitme anlarında... Sonrasında öğretmen arkadaşlarla sohbet ediyor akşam üstü de okuldan sıcak bir şekilde uğurlanıyoruz... Adnan Binyazar, Esen Arslandoğan, Yeşim Ustaoğlu ve bendeniz tekrar İstanbul'umuzun o insanı birbirinden anında kopartan çıldırtıcı atmosferine geri dönüyoruz... Bu güzel etkinlikle buluşmamı sağlayan ODTÜ Koleji'ne de, BESAM başkanı sevgili Esen Arslandoğan'a da DAMDAKİ MİZAHÇI blogu aracılığıyla sevgilerimi, teşekkürlerimi iletiyorum... Tabii o ışıl ışıl gözleriyle beni keyifle dinleyen ODTÜ Koleji öğrencilerine de...

İstanbul'dan ODTÜ Kolejine gelen 3 yazar ve kafile başkanımız Esen hanımla, ODTÜ Kolejinin sıcak ilgisini esirgemeyen öğretmenleri biraradayız..

CİHAN DEMİRCİ 2 HAZİRAN SALI GÜNÜ TRT-2'DE "GÖZ ÖNÜNDE" PROGRAMININ KONUĞUYDU...

Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci, 2 Haziran Salı günü, sabah 08.25'te TRT-2 televizyonunda, "GÖZ ÖNÜNDE" adlı kültür-sanat programında Elfin Yüksektepe Bengisu'nun konuğu oldu...

Cihan Demirci mizahtaki olumsuz değişime ve özeleştiri eksikliğine değindi...

Mizah yazarı ve çizer Cihan Demirci, TRT-2'de yayınlanan "Göz Önünde" adlı programda, programda özellikle "Mizah Dergiciliğimiz 140 Yaşında" başlıklı görsel sunumu hakkında bilgi verdi. Mizah dergiciliğimiz üzerine bir söyleşinin gerçekleştiği programda dergicilikteki sorunlara değinen Cihan Demirci, yakın zamanda oldukça zor koşullarda çıkan, yazar-çizeri olduğu Delidolu dergisinden de bahsetti...

"GÖZ ÖNÜNDE" TRT-2'de 2 Haziran 2009 Salı günü sabah 08.25'te yayına girdi... Programın tekrarı ise 2 Haziran'ı 3 Haziran'a bağlayan gece 02.05'te yayınlandı...

Bu arada; DAMDAKİ MİZAHÇI'nız Cihan Demirci, 2 Haziran Salı günü Ankara'da yazar dostlarla birlikte ODTÜ KOLEJİ'nin "Edebiyat Günü" konuğu olduğu için bu programı izleyemedi... Ekrandan çektiği fotoğrafları ileten Yakup arkadaşa çok teşekkürler...

DAMDAKİ MİZAHÇINIZ

CİHAN DEMİRCİ ÇİZİYOR

TİCARET

ÜNİVERSİTESİNDE

SİYASET VE

MİZAHI KONUŞTUK...

İstanbul Ticaret Üniversitesi, Uluslararası İlişkiler Kulübünün düzenlediği "Mizahi İlişkiler" başlıklı söyleşi 20 Mayıs 2009 Çarşamba günü, okulun Eminönü Kampüsündeki Toplantı Salonunda yapıldı. Okulun öğretmenlerinden Mim Kemal Öke'nin yönettiği söyleşiye Müjdat Gezen ve Cihan Demirci konuşmacı olarak katıldılar...

Mim Kemal Öke Ticaret Üniversitesindeki söyleşiyi açış konuşmasında...

İstanbul Ticaret Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü öğrencilerinden sevgili Elif Güzelses, Karikatür ve Mizah müzesinde düzenlediğimiz söyleşilerin geçen yıldan beri iyi takipçilerinden. Elif arkadaşımız, geçen yıldan beri okullarında bir mizah söyleşisi olsun, bir siyasi karikatür sergisi açılsın diye epeyce uğraştı. Söyleşiye gittiğimiz gün öğrendik ki, Siyasi Karikatür sergisi okul yönetimince onaylanmamış, yani okulun sansürüne takılmış ne yazık ki. Uluslararası İlişkiler Kulübü bu sergiyi düzenleyemese de, üniversitenin Eminönündeki binasında bir söyleşi organize etti. Söyleşi günü öncesinde de bir iletişim sorunu yaşanınca, az daha bu söyleşiye gidemiyordum. Bir kaç yıldır görmediğim eski patronum Müjdat Gezen'le bu söyleşide biraraya gelecek olmam nedeniyle, söyleşi günü de çeşitli tersliklerle salona ulaştım.

Söyleşideki zaman bana yetmedi işin gerçeği...

Görünen o ki, okul yönetiminin katı tutumu nedeniyle üniversiteli arkadaşlarımız söyleşilerine ne türlü bir başlık koyacaklarını da bilememişler. "Mizahi İlişkiler" demişler... "Mizah ve Uluslararası İlişkiler" demişler filan ama onların asıl merak ettiği konu, siyaset ve mizah ilişkisi... Sonuçta okulun öğretmenlerinden Mim Kemal Öke'nin yönettiği söyleşide Müjdat Gezen'le, DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci, gene siyaset mizah ilişkisini konuştular... Müjdat Gezen, geçmişte yaşananları, Evren'li dönemi anlattı, çeşitli dönemlerde yaşadığı baskılardan örnekler verdi ve konuşmasını fıkralarla sürdürdü. Lakin bizden sonra Japon konukların da bir etkinliği olduğu için, söyleşide bana verilen 15 dakika kadar bir süre anlatmak istediğim pek çok şeyi anlatmama yetmedi, cümleler biraz boğazıma dizildi diyebilirim. En azından "Bir Türk, Bir Alman, Bir Fransız, Bir Amerikalı" başlıklı özgün fıkralarımdan hiçbirini anlatamadan, öğrenci arkadaşların sevgili Müjdat Gezen'e sordukları sorularla bu söyleşi noktalandı...

Uluslararası İlişkiler Kulübünün düzenlediği söyleşi sırasında...

Mizaha son dönemde artan baskıları konuştuk...

Okul yönetiminin kültürel etkinliklerde öğrencilerin özgürlük alanını kısıtladığı bir gerçek. Ama her türlü kısıtlamaya rağmen öğrenci arkadaşlar bu etkinliği bir şekilde gerçekleştirdiler. Ama buradan şunu eklemek istiyorum, ben bunu saymıyorum, önümüzdeki dönemde çok daha kapsamlı ve zaman açısından daha doyurucu bir söyleşide bulunmak isterim...

Konuşmamda eski parti liderlerini bile mumla aradığımızı örneklerle anlattım...

Ticaret Üniversitesindeki söyleşi sonrasında Müjdat Gezen, Cihan Demirci ve Mim Kemal Öke, öğrenci arkadaşlarla toplu halde...

BİR EĞİTİM

MELEĞİNİN

ARDINDAN...

TÜRKAN SAYLAN'ı da yitirdik... Cehaletle savaşan müthiş bir eğitim neferiydi o... Özellikle olanakları olmayan pırıl pırıl genç kızlara ışık saçtı... Mücadeleyi son ana sürdüren bir ışıklı yürekti... Bu ülkenin çağdaş, insanca, aydınlık güzel günleri için çırpındı, çabaladı... Ama ülkeyi örümcek ağı gibi sarmalamış bu YOBAZ DÜZEN gün geldi, fırsat eline geçtiğinde onu da cezalandırdı, onu da yok etmeye çalıştı... Nisan ayında ona ve derneğine yapılanlar bu ülkenin karanlık tarihine kayıt olarak düşmüştür.

Gözünü kan bürümüş, insanlıktan nasibini alamamış, dinciliği sahtekar, şu malum rezil medyanın hala nasıl salya-sümük ona saldırdığı ortada... Ama bu kahpe saldırılar onu daha da BÜYÜTÜYOR... Ona hak ettiği ölçüde sahip çıkamayan bu ülke biliyoruz ki ZERRE KADAR UTANMAYACAK... Utanma duygusu insanda olur zira... Gün gelir, devran döner, onun el verdiği kızların içinden de Türkan Saylan'lar çıkar umudundan başka bir şey yok teselli anlamında... Sevgili Türkan Saylan'ın güzelim derneği ÇYDD'nin bazı etkinliklerine geçmiş yıllarda yazar-çizer olarak destek vermeye çalışmıştım, aşağıda 2001 yılından kalma bir ÇYDD etkinliği anısı var...

2001 yılından kalma anılar...

Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği gibi onurlu bir derneği geride bırakan Türkan Saylan, hayal kurdu ve kurduğu hayalleri hayata geçirdi. Hayallerini çoktan yitirmiş bir ülkenin, korkak, ezik, büzük, zavallı fertleri, kendileri "hayal" gibi yaşadıklarından onu anlayamadılar... Bir yürekli kadın, karanlığın, yobazlığın, dinbazlığın gerçek yüzünü göstererek gitti bize... Neler yazmadılar ki hakkında, ne iftiralar attılar... Pensilvanya'dan kumandalı yaşayan, utanma duygusu kalmamış yobazlar onun annesinin İsviçreli oluşunu bile saldırı konusu yaptılar... Bakın yukarda ve aşağıdaki fotoğraflar, DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci'nin de konuşmacı olarak katıldığı bir ÇYDD derneği etkinliğinden... Tarih: 24 Ocak 2001'di...Bundan 8 yıl öncesi... ÇYDD derneğinin Beşiktaş Şubesinin düzenlediği "Uğur Mumcu"yu anma Toplantısı"nda konuşmacılar; Türkan Saylan, Nebil Özgentürk, Öner Yağcı ve Cihan Demirci idi. O akşam tam Uğur Mumcu'yuher yönüyle anmaya başlamıştık ki, bir acı suikast haberi daha almıştık... Haber Diyarbakırdan geliyordu... Diyarbakır'ın bu ülkede az görülür cesaretteki emniyet müdürü Gaffar Okkan'ı da o gece yok etmişlerdi... İşte o geceden bir kaç fotoğraf sizlere...

Türkan Saylan, Öner Yağcı ve Cihan Demirci söyleşi sırasında (2001)

Nebil Özgentürk o gecenin konuşmacılarından biriydi... (2001)

Beşiktaş'taki salonda sıkça çok duygulu anlar yaşanmıştı...

Uğur Mumcu anılırken gelen haberle bu kez Gaffar Okkan da girmişti söyleşimize...

Sevgili Türkan Saylan, cehaletle savaşının mizahçı olarak takipçisi olacağız. Mizah dediğimiz güzellik de cehaletle savaştır, karanlıkla mücadele alanıdır... Bu ülke kimleri unutmadı ki, seni de bir süre sonra unutabilir ama bizler yaşadıkça unutmayacağız, daha çağdaş bir ülke için yazarak-çizerek mücadeleye devam edeceğiz...

MİZAH DERGİCİLİĞİ

TARİHİ SUNUMU

BU HABERE

YOL AÇTI...

Cumhuriyet Gazetesi, 18 Mayıs 2009 tarihli sayısının 16. sayfasında gördüğünüz haberi yayınladı. Bu haber öncesi gazetenin kültür servisinden Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci'yi arayan muhabir Özge Keskin, kendisine bir kaç soru iletti. Kendisine yolladığım yanıtlar tabii gazetede epeyce kısaltılarak yayınlanmış.

Olay neydi derseniz, "Mizah Dergiciliğimiz tarihi" üzerine hazırladığım sunum nedeniyle, uzun yıllardır Karikatür tarihi üzerine araştırmalar yapan yazılar yazan, kitaplar yayınlayan Turgut Çeviker,ilk derginin Diyojen değil Meğu adlı dergi olduğunu ve Diyojen'in çıkış tarihinin de 1870 olduğunu söylüyordu. İlk mizah dergisi olarak uzun yıllar Diyojen'i kabul eden Sn.Çeviker, şimdilerde ilk dergi olarak Meğu diyor. Kendisi yıllardır Diyojen için de farklı farklı tarihler vermiştir. Ama bunlar böylesi bir ülkede çok da önemli değil. Yarın bir başka araştırmacı çıkıp, Meğu'dan önce çıkmış bir başka dergi de bulabilir. Çünkü mizah dergiciliği tarihimiz uzun yıllardır aç bir şekilde araştırılmayı bekliyor. Bugüne kadar bu konuda yazanlar bize hep farklı tarihler verdiler. Asıl kafamızı karıştıranlar onlardır. Cihan Demirci, sadece bu kafa karışıklığını ortaya dökmüştür... Bugüne dek ortaya net bir tarih konulamadığı için, böyle bir tartışma ortamının doğması güzel ama önemli olan devamını sağlıklı bir şekilde getirmek. Biz genelde başlarız ama devamını getiremeyen bir toplumuz malumunuz. Sn. Çeviker'le aslında farklı şeyler söylemiyoruz, benim derdim ilk derginin çıkışının 1869 ya da 1870 yılı olmasından çok, dergiciliğimizin pek de bilinmeyen o renkli tarihini ayrım yapmadan insanlara aktarabilmek, anlatabilmekti...

Bu haberi tam olarak okumak isteyenler MİZAHHABER blogumuza bakabilirler. Haberin link adresi şöyle: http://mizahhaber.blogspot.com/2009/05/istanbul-ticaret-universitesinde-mizahi.html

CİHAN DEMİRCİ

20 MAYIS'TA TİCARET ÜNİVERSİTESİNDE "MİZAHİ İLİŞKİLER" SÖYLEŞİSİNDE...

İstanbul Ticaret Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Kulübünün düzenlediği "Mizahi İlişkiler" başlıklı panelde siyaset ve mizah ile uluslararası ilişkiler-mizah ilişkisi konuşulacak. 20 Mayıs 2009 Çarşamba günü, Ticaret Üniversitesinin Eminönü Kampüsü Konferans Salonunda, saat: 13.00-14.30 arasında gerçekleşecek panele konuşmacı olarak; Mim Kemal Öke, Müjdat Gezen ve DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci katılacaklar...

(Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü: Ragıp Gümüşpala Cad. No: 84 Eminönü)

CİHAN DEMİRCİ

TAŞ KOLEJİNDEKİ

MİZAH GÜNLERİNİN

KONUĞUYDU...

İstanbul'da Bakırköy'de bulunan Taş Koleji düzenlediği "4. Gülen Taş Mizah Günleri" 11-15 Mayıs tarihleri arasında Taş Kolejinde gerçekleşti. DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci de mizah dergileri tarihini anlatan görsel sunumu ve imza günüyle bu etkinliğe katıldı...

Cihan Demirci okulun kütüphanesinde kitaplarını imzalarken...

Bakırköy'de bulunan, Tarık Akan'a ait Taş İlköğretim Okulu, kültüre sanata özel önem veren sevimli bir okul. Geçtiğimiz Nisan ayında 11. kez bir kitap şenliği düzenleyen okul, 11-15 Mayıs 2009 tarihlerinde de "4. GÜLEN TAŞ MİZAH GÜNLERİ"ni düzenledi. 5 gün süren mizah günlerinde söyleşiler ve imza günleri düzenlendi. Nisan ayındaki kitap şenliğinde bu güzel okulun konuğu olmuş, mizah söyleşisi yaparak, kitaplarımı imzalamıştım. Mizah Günlerinde de bu kez "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" başlıklı görsel sunumlu söyleşimle gene Taş okulundaydım... 11 Mayıs Pazartesi günü Cumhuriyet gazetesi çizeri Zafer Temoçin ile karikatürcü Raşit Yakalı okulun konuğu olmuşlar. Okul salonunda bir karikatür söyleşisi gerçekleştiren Temoçin ve Yakalı daha sonra okul kütüphanesinde imza dağıtmışlar. 15 Mayıs Cuma günü ise, okulun salonunda "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" söyleşiMİ gerçekleştirdikten sonra okul kütüphanesinde kitaplarımı imzaladım. Bu etkinliğin mimarlarından olan Kenan öğretmeni yukardaki fotoğraftaen solda görüyorsunuz...

ALTAN

ERBULAK

USTAYI

TRT-2'DE

ANDIK...

21 yıl önce yitirdiğimiz çok yönlü sanatçı Sevgili Altan Erbulak, DAMDAKİ MİZAHÇI'nızın ustalarından biriydi... 10 Mayıs Pazar sabahı TRT-2'de yayınlanan "Arşiv Sanat" adlı programda onu andık... Altan Erbulak'ın 1973'ten kalma görüntülerinin yer aldığı programda kızı Sevinç Erbulak ve Cihan Demirci onun çok yönlülüğünü anlattılar...

Cihan Demirci, Arşiv Sanat programının sunucusu Evren Yiğit'e Altan Erbulak'ı anlatıyor...

ARŞİV SANAT; TRT'nin elindeki müthiş arşivden de yararlanarak hazırlanan,TRT-2'de yayınlanan güzel bir program fakat yayın saati sabahın körü ne yazık ki... TRT-2 son dönemde böyle programları en izlenmeyecek saatlere koyuyor. Bir bildikleri olmalı!!! Arşiv Sanat'ın 10 Mayıs Pazar sabahı 08.15'te yayınlanan son bölümü, bundan 21 yıl önce yitirdiğimiz çok yönlü usta Altan Erbulak'a ayrılmıştı. Özlem Bülbül'ün yapımcılığında, Evren Yiğit'in sunduğu programda, Altan Erbulak'ın 1973 yılına ait bir TRT programı görüntüleri yayınlandı. Altan Erbulak bu 1973'ten kalma programda televizyon üzerine çizilen karikatürlerden örnekler göstererek, o dönem hayatlarımıza henüz yeni giren televizyonu karikatürlerle anlatıyor. Programın iki de konuğu vardı. Bunlardan biri onu 13 yaşındayken yitirmiş olan sevgili kızı Sevinç Erbulak, diğeri ise DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci idi. Sevgili ustam Altan ağabeyi geçen yıl 20. ölüm yıldönümünde Karikatür ve Mizah Müzesinde, sevgili Füsun ve Sevinç Erbulak'ın da katıldığı güzel bir söyleşiyle anmıştık. Onun adına Facebook'ta açtığım grup yaşayan ve çok ilgi gören bir grup. Arşiv Sanat adlı programda da Altan Erbulak'ın karikatürcülüğünü, oyunculuğunu, çok yönlü sanatçılığını, onunla nasıl tanıştığımı, birlikte çalıştığım dönemi ve teknoloji meraklısı durumunu anlattım... Sevgili Sevinç Erbulak da babasının teknolojideki ileri görüşlü halini, interneti daha 80'li yıllarda öngördüğünü örneklerle aktardı. Bu programın tekrarı, 11 Mayıs Pazartesi sabahı saat kaçta yayınlandı dersiniz, bu kez sabahın 06.15'in de...Bu tür yayınlar sanki izlenmesin diye TRT'de en kötü saatlere atıldığı, bu iş için bir hayli uğraşıldığı belli... Ne diyelim; Tebrikler TRT...

Sevinç Erbulak, ışıldayan gözleriyle heyecan içinde babası Altan Erbulak'ı anlatıyor...

BİRTANEM

ANNEME...

Seni yitireli 5 yıl olacak 2009 yılının 20 Haziran'da... Bugün gene hüzün dolu bir Pazar benim için... Adına "Anneler Günü" diyorlar... Hayatı pek çok çileyle geçen, 69 yıllık kısa ömrünün son 6 yılını Alzheimer'ın pençesinde, silinmiş bir bellekle geçiren benim birtanem ANNEM... DAMDAKİ MİZAHÇI oğlunun acayip fırtınalı, her anlamda zorlu yaşamı senin verdiğin o müthiş sevginin gücüyle; her türlü tersliğe, şanssızlığa, anlatılmaz müthiş bir yalnızlığa inat sürüyor, son nefese dek de böyle onurla, dimdik sürer umarım... BANA KATTIĞIN HERŞEY İÇİN; SANA BİR KEZ DAHA TEŞEKKÜR EDİYORUM, BENİM SEVGİLİ ANNEM SEVİM DEMİRCİ...

TAKSİM'DE

DELİDOLU

BİR BULUŞMA!

Bu hafta 2. sayısı çıkan DELİDOLU mizah dergisini çıkaran Mehmet Duru arkadaşımızla, dergiden bir grup yazar-çizer geçtiğimiz 7 Mayıs akşamı Taksim'de bir kafede biraraya geldik...

Delidolu'yu çıkaran Mehmet Duru ve dergiye yazıp-çizen bir grup yazar-çizer birarada...

İlk sayısı 29 Nisan'da çıkan, 6 Mayıs'ta 2. sayısı çıkan DELİDOLU, tüm acemiliklerine, tüm amatörlüğüne ve her türlü hatasına rağmen, herhangi bir dergiden ayrılanların ya da klikleşmiş grupların çıkarmadığı, samimi bir dergi. Oldukça zor koşullarda çıkan DELİDOLU, tam da beklediğimiz gibi DAĞITIMDAN kaynaklanan çeşitli ayak oyunlarıyla karşı karşıya kaldı daha ilk sayısında. Baskısı epeyce yüksek olmasına, ülkenin en büyük dağıtım şirketi DPP tarafından dağıtılmasına rağmen görünen o ki dergi iyi dağıtılmadı ve dağıtıldığı yerlerin çoğunda iyi sergilenmedi. Bunları 13 yıl önce Panik adlı mizah dergisini çıkardığımızda da yaşamıştık. Arkanızda büyük güç olmayınca böyle oluyor. Acı olan mizahçıların da palazlandıklarında o büyük güçlerden biri haline gelip tekelleşmesi, başkasına yaşam hakkı tanımaması... Müthiş bir acımasızlık söz konusu. Açık sözlüğünü ömrünün sonuna kadar sürdürecek biri olarak şunu baştan söyleyeyim; Delidolu benim hayalimdeki bir dergi değil. Benim projem de değil. Maketini de ben yapmadım. Eleştirdiğim pek çok da yönü var. Ama Mehmet Duru arkadaşımın samimiyetini, gözlerindeki delice ışıltıyı ve varolan bıktırmış bir çarkın dışındaki duruşunu gördüğüm için ona yazar-çizer olarak destek vermekte en ufak bir sakınca görmedim... Bu ülkede ne yazık ki, birileri dergileri herşeyi hep biz yapalım, başkasına en ufak bir alan bırakmayalım mantığı içindeler. Bilinen beylik dağıtım oyunlarıyla başbaşa kalan Delidolu'yu çıkaran Mehmet Duru arkadaşımız dergiye yazıp-çizen bir grup mizahçıyla geçtiğimiz 7 Mayıs günü Taksim Gezi Parkındaki bir kafede biraraya geldik. Mehmet Duru, derginin grafikeri oğlu Cem Duru, Salih Salı, Cemil Açıkkol, Serdar Günbilen, Ömer Fikret Şen, Serhat Özev, satış sorumlusu Kemalettin ve başka arkadaşlar.... Saatler süren buluşmada dergi için sayısız özeleştiri yapıldı. Pek çok eskiği, hatası, amatörlüğü olan bir dergiye yazı ve çizgiyle destek verdiğim için bana maill yoluyla, telefonla ya da bizzat "Senin ne işin var orda" diyen arkadaşlara artık diyecek bir lafım yok. Toplantı sonrasında Gaziantep'ten gelen Cemil Açıkkol arkadaşımızın getirdiği baklavalar ve şamfıstıklar Taksim'de afiyetle yenildi... Şunu biliyorum, bugün ya da yarın elbet birileri çıkacak bu marjinal dergicilik gidişini gene tersine çevirecek, sadece Cihangir'in-Taksim'in değil, bütünüyle bu ülkenin dergisini yapacak... Bu eninde-sonunda olacak... O olana dek mücadeleye devam...

Gaziantepli çizer arkadaşımız Cemil Açıkkol'dan baklava servisi...

DAMDAKİ

MİZAHÇINIZ

CİHAN DEMİRCİ

YENİ MİZAH

DERGİNİZ

DELİDOLU'DA...

Mehmet Duru tarafından çıkarılan "DELİDOLU" mizah dergisinin ilk sayısı, 29 Nisan'da İstanbul'da çıktı. DELİDOLU, 1 Mayıs Cuma günü de tüm Türkiye'de yayınlandı. DAMDAKİ MİZAHÇI Cihan Demirci, "DAMDAKİ MİZAHÇI" ve "CİHAN DEMİRCİ'DEN LAFORİZMALAR" köşeleriyle ve ayrıca karikatürleriyle DELİDOLU'da yer alıyor...

Mizah dergileri arasına yeni bir haftalık mizah dergisi katıldı. İlk sayısı 29 Nisan Çarşamba günü İstanbul'da çıkan DELİDOLU, 1 Mayıs'ta tüm Türkiye'de okurla buluştu. Mehmet Duru adlı bir "Zırdeli":)) tarafından çıkarılan dergi, hayatın içinde yaşayan bir mizah yapmaya özen gösterecek ve özellikle genç karikatürcü-mizah yazarları adaylarına şans vererek, onlara yeni bir kapı açmayı planlıyor. Derginin FACEBOOK'ta açılan grubunda şöyle deniyor: "Bu grup Deli Dolu Mizah Dergisinin yazarıyla çizeriyle ve okuyucusuyla iç içe olmasını daha doğru mizahın snop şekilde insanlara tepeden bakarak değil de insanların içinde yaşayarak mizah yapılacağını düşünenlerin grubu olarak hayata geçirilmiştir..."

"Adımız gibi DELİDOLU olacağız" diyerek, 29 Nisan'da yayın hayatına atılan dergide: Mehmet DURU, Mustafa KOCABAŞ, Mehmet Cemil AÇIKKOL, Cihan DEMİRCİ, Derya SAYIN, Salih SALI, Hatice ÖZBAY, Lütfü ÇAKIN, Serhat ÖZEV, Sadık PALA, Mustafa YILDIZ, Demirhindi, Gökhan KALAFAT, Sedat MİŞE, Yaşar Gürsoy, Lilith, Ömer Fikret ŞEN, Cem DURU, Hakan ALTUĞ, Orhan KARARTI, Altuğ VARAN, Kader ALTINOVA, İbrahim İLBAYLI, Erdoğan ORUÇ, A.Doğan, Saadet YALÇIN gibi isimler bulunuyor. Derginin aynı zamanda isim babası olan DAMDAKİ MİZAHÇINIZ Cihan Demirci de, yazı ve çizgileriyle Delidolu da yer alacak.

Dergi ile ilgili haber ve gelişmeleri, Facebook'taki dergi grubundan da takip edebilirsiniz. Derginin Facebook'taki grup adresi şöyle: http://www.facebook.com/album.php?aid=72193&id=717532560&ref=mf#/group.php?gid=75936556967

Dergiye ulaşmak için mail adresi: delidoludergi@gmail.com

14. İZMİR KİTAP

FUARINDAN

DAMDAKİ MİZAHÇI

CİHAN DEMİRCİ GEÇTİ!..

14 yıldır düzenli olarak söyleşi ve imza günleriyle katıldığım İzmir Tüyap Kitap fuarına, bu yıl da fuarın son 3 günü olan 24-25 ve 26 Nisan tarihlerinde katıldım. İmza günlerim keyifli geçti ama aynı şeyi söyleşim için söyleyemeyeceğim... Bu yıl ki, söyleşimde İzmirli yazar-çizerler ne yazık ki 2 arkadaşımızın dışında çoğunlukla SINIFTA KALDILAR!.. Özellikle karikatürcüler, kendi meslekleriyle ilgili 140 yıllık bir tarihin görsel bir şekilde anlatıldığı "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" söyleşisine katılmayarak, yaptıkları işle ne denli ilgili olduklarını bir kez daha gösterdiler...

Üç can dost; Şükrü Erbaş, Cihan Demirci ve Ercan Günaydın kitap fuarı telaşı arasında, 25 Nisan Cumartesi sabahı Pasaport'ta çaylı-boyozlu bir kahvaltıda...

14. İZMİR TÜYAP KİTAP FUARI'na bu yıl son 3 gün katıldım... 24 Nisan Cuma günü, öğlenden sonra ulaştığım fuarda akşam 18'de "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" başlıklı özel hazırlanmış, görsel bir söyleşim vardı. 2009 yılı başından beri 2 kez İstanbul'da ve bir kez de Adana'da gerçekleştirdiğim bu görsel sunumu bu kez çok sevdiğim İzmir'de yapacaktım. Ancak saat 18'e doğru söyleşi salonuna girdiğimde öncelikle teknik olanakların hazır olmadığını gördüm. Elimdeki CD ile ne yapacağımı şaşırmış bir halde laptop gelmesini beklerken, salondaki bir avuç candan dostun arasında karikatür dünyasından sadece 2 arkadaşımızın olması da ayrı bir can sıkıntısı yarattı ben de. Oysa İzmir benim mizah ve karikatür adına son 15 yılda çok fazla emek verdiğim bir şehirdir. O saatlerde fuarda standlarda oturan ya da muhabbet eden karikatürcü arkadaşlardan sadece Hande Dilek Akçam ve Özhan Mercan, mesleklerini ilgilendiren bu özel sunuma gelmişlerdi. Onlara buradan da özel teşekkürlerimi iletiyorum. Teknik hazırlığın da yarım saate yakın bir zaman gecikmesiyle, 18.30 gibi başlayan, 140 yıllık bir tarihi anlatan bu özel sunumu saat 20 civarında bitirdim. Salondaki az sayıda dosta özel bir teşekkür borçluyum. Oysa bu sunum Adana'da ve İstanbul'da çok daha fazla ilgi görmüştü. 2009 yılında daha da pek çok yerde gerçekleşecek. Son yıllarda her anlamda hızla kan kaybeden İzmir belli ki, coğrafyasının rehavetine kapılmış. Neyse ki 25 ve 26 Nisan'da Ercan Yayıncılık standında yaptığım imza günleri söyleşinin tersine gayet keyifli ve hareketli geçti. Birgün önce ki söyleşide gözükmeyen İzmirli dostlar da geldiler hatta. Kimisi iş gününe denk geldi dedi, o biliriz ki hafta sonu da olsa bu kez başka bahane çıkacaktır.

Sevgili Ercan Günaydın'ın evinde, soldan sağa; Şükrü Erbaş, Filiz, Meltem, Ercan Günaydın ve bendeniz Cihan Demirci

Her neyse benim için bu fuarın en özel anlarından biri 30 yıl sonra imza gününde karşıma çıkan Lise arkadaşım Tuncer Ören oldu. Sevgili Tuncer bana güzel bir sürpriz yaparak imza günüme geldi. Daha sonra da Pasaport'ta buluşarak, Alsancak'ta bir mekanda yılların birikmiş muhabbetinin dibine vurduk Tuncer'le... Söyleşimde FACEBOOK'un sanal dünyasından gene pek kimseler yoktu ama imza gününde sevgili Nurcan Özdemir ile sevgili Müjde Bilir Facebook arkadaşı olarak gelerek, Facebook'un da, İzmir'in de adını biraz olsun kurtardılar. İkisine de çok teşekkür ediyorum. Yıllar önce okullarına gittiğim öğrenci arkadaşların karşıma genç bir delikanlı ya da genç bir kız olarak çıkması ve kitaplarıma aynı ilgiyi göstermesi de beni ayrıca mutlu ediyor. Bunların içinde İmray Duygu Çakın'ın adını özellikle belirtmem gerekiyor. İmza günlerinde pek çok cin bakışlı ilköğretim öğrencisi de çıktı karşıma. Furkan Tırpan da bunların içinde, verdiği yanıtlarla aklıma yazılan bir isim oldu. Bu arada sevgili Handan Gökçek ve ailesine de teşekkürler. Tabii harika sebze tabağıyla Alsancak'taki vazgeçilmez mekanım Dost Lokantasına da... 4 günlük İzmir maceram gene sevgili Günaydın ailesiyle geçti. Can dostum Ercan Günaydın'la fırsat buldukça muhabbet ettik. Müzmin yolcu ağabeyim Şükrü Erbaş'la her zaman ki gibi gene hızlandırılmış bir muhabbet içine girdik. Dile kolay 15 yıl boyunca İzmirde neler yapmadık ki Ercan'la... Ercan Yayıncılık standında; sevgili Bülent Vatansever, Halit ve Turgut'la da imza anlarında keyifli bir muhabbeti paylaştık. Söyleşisi tatsız geçse de, benim İzmir'e olan özel sevgim aynen sürer. Umarım çok geç olmadan, oralara yakın bir yerlere yerleşirim, ya da belli zamanlarda yaşarım, bizim hayırsız İstanbul'un damları çekilmez oldu zira...

İMZA GÜNÜMDEN ANLAR...

Liseden sınıf arkadaşım Tuncer Ören'le tam 30 YIL SONRA, dile kolay 30 yıl bu, İzmir'de kitap fuarındaki imza günümde biraraya geldik...

Facebook arkadaşlarından Nurcan Özdemir, imza günüme kızı Melisa ile gelerek, sanal dünya dostlarından olmadığını gösterdi. Sağolasın sevgili Nurcan....

Söyleşilerimi yıllardır kaçırmadan takip eden sevgili Fatma Koştan, bu yıl söyleşiye gelememişti ama imza günümde gelip, sohbet ederek gene incelik gösterdi. İzmir Kitap fuarı gelecek yıl 15. yılına ulaşacak. Eğer kısmet olursa bu kez, bu 15 yıllık macerayı anlatan görsel bir çalışmayla İzmir'e gitmek istiyorum.

Sevgili Seviye Merih'le imza günümde...

İmza gününün keyifli anlarından biri, çocuklara kitap imzalamak... Kitap imzalatan arkadaşımızın yanındaki arkadaşı da Koreli...Acaba 23 Nisan için geldi de onu burada mı unuttular dedim bir ara...

26 Nisan Pazar günü Ercan Yayıncılık standındaki imza günümde Turgut, Halit ve Bülent Vatansever arkadaşlarımın arasında...

CİHAN DEMİRCİ,

14. KEZ İZMİR

TÜYAP KİTAP

FUARINA

KATILIYOR

Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci için İzmir'in yeri ayrıdır. Pek çok İzmirli'den daha İzmirli olan Cihan Demirci, Tüyap'ın düzenlediği İzmir Kitap Fuarına da 14 yıldır hem söyleşileri hem de imza günleriyle, hiç sektirmeden katılıyor. Bu yıl da 24 Nisan'da söyleşisiyle, 25 ve 26 Nisan'da imza günleriyle fuarda olacak...

24 NİSAN CUMA GÜNÜ İZMİR KİTAP FUARINDA "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" SÖYLEŞİSİ...

Bu yıl 14. kez düzenlenecek kitap fuarında Cihan Demirci, 24 Nisan Cuma günü, saat: 18.00-19.30 arası, 2 nolu konferans Salonunda "MİZAH DERGİCİLİĞİMİZ 140 YAŞINDA" başlıklı görsel sunumlu söyleşisini gerçekleştirecek. Bu söyleşiyi 2009 yılı için özel olarak hazırlayan Cihan Demirci, 1869'dan 2009'a kadar 140 yıllık mizah dergiciliği tarihimizi görsel bir sunum eşliğinde anlatacak. Bu görsel sunum 2009 yılında şu ana dek Adana'da ve 2 kez de İstanbul'da gerçekleşmişti. İzmir sonrasında; 30 Nisan'da da Beyoğlu'ndaki Attila İlhan Kültür Merkezinde gerçekleşecek.

25 NİSAN CUMARTESİ VE 26 NİSAN PAZAR İZMİR KİTAP FUARINDA İMZA GÜNÜ...

Cihan Demirci, 25 Nisan Cumartesi ve 26 Nisan Pazar günü de kitap fuarında ERCAN YAYINCILIK standında (2. SALON-708-D nolu stand) kitaplarını imzalayacak... (Saat:14-16 arasında...)

İZMİRLİ DOSTLARA, ARKADAŞLARA VE OKURLARA DUYURULUR...

Kitap fuarıyla ilgili geniş bilgi için site adresi: http://www.izmirkitapfuari.com/

DAMDAKİ MİZAHÇINIZ

CİHAN DEMİRCİ

YAZI VE ÇİZGİLERİYLE

DELİDOLU DERGİSİNDE...

22 Nisan'da çıkması planlanan ancak elde olmayan nedenlerden ötürü çıkışı 29 NİSAN ÇARŞAMBA gününe kalan, haftalık yeni bir mizah dergisi çıkıyor... Mehmet Duru'nun yayınlayacağı "DELİDOLU" dergisinde Cihan Demirci de, DAMDAKİ MİZAHÇI yazılarıyla, LAFORİZMALARIYLA ve çizgileriyle yer alacak...

Derginin adı DELİDOLU, çıkış tarihi de biraz delidolu oldu. 22 Nisan'da çıkacaktı ama çıkışı 29 Nisan'a kaldı... 29 Nisan 2009 Çarşamba günü, Türkiye yeni bir mizah dergisiyle tanışacak. Mehmet Duru'nun çıkaracağı dergi, mizahta Anadolunun sesine de, amatör mizahçılara da kulak verecek, yer verecek. "DELİ DOLU" adlı bu mizah dergisinin isim babası Damdaki Mizahçınız Cihan Demirci oldu... Cihan Demirci; DELİDOLU dergisinde "DAMDAKİ MİZAHÇI" yazılarıyla, "CİHAN DEMİRCİ'DEN LAFORİZMALAR" köşesiyle ve karikatürleriyle yer alacak. Dergiye karikatür ve yazı iletmek için mail adresi: mehmetduru2007@hotmail.com

FACEBOOK üyesi dostlar iç