28 Ağustos 2007

Bu ülke de sizinle
birlikte gidiyor

GÜLE GÜLE CUMHURBAŞKANIM...

Bugün 28 Ağustos Salı 2007... Bugün bu ülke için öylesine önemli, öylesine tarihi bir gün... Lakin bellek yoksunu bir topluma bunu "bugün" anlatması zor... Bugün anlatsan, yarın unutacağı için zor... Bunu yarın anladığında zaten iş çoktan geçmiş olacak her zaman ki gibi... Ama hayatı bu ülkenin eksik malzemeli damların üzerinde geçen hüzünlü bir mizahçı olarak bugüne tarih düşmem gerekiyor... Bugün aslında sadece; cumhuriyet değerlerine sımsıkı bağlı, mütevazı, düzgün, dürüst, kişilikli bir Cumhurbaşkanının veda günü değil ülkeye... Bugün onunla birlikte bir koca ülkenin de tüm ilkeleri ve değerleriyle gidiş ve bitiş günüdür aslında...

Bugün Çankaya'dan sadece AHMET NECDET SEZER denen 7 yıl boyunca hep "yalnız" bırakılmış bir insan gitmiyor, onunla birlikte bu ülkede Mustafa Kemal Cumhuriyeti'nin çağdaş ilke ve değerlerini yaşatmaya çalışanlar da gidiyor... Bugün daha önce pek çok organı elinden alınmış bir cumhuriyetin kalbinin de nakille alındığı bir gün... Gözü, karaciğeri, akciğeri, böbrekleri daha önce alınmış bir insanın bugün kalbi de sökülecek yerinden... Birbirinden beceriksiz ve hoyrat yönetimlerle perişan ettiğimiz, sonunda bugünkü zihniyetin ellerine teslim ettiğimiz 84 yaşındaki bir bir koca ihtiyarın kalbinin de alındığı gün bugün... TC'nin arasına bir "İ" harfinin eklendiği gün bugün... TC'den TİC'e geçtiğimiz gün bugün... Türkiye Cumhuriyeti'nin uzun yıllar süren çabalar, operasyonlar, müthiş iç ve dış desteklerle "Türkiye İslam Cumhuriyeti"ne dönüştüğü gün bugün... İşte zamanında Hoca'nın dediği ama dediğini sonradan yemediği gibi sonunda "Fıstık" gibi oldu... Hatta fıstıklı gül oldu!.. Yüzü bir türlü kızarmasa da altı hep kızaran bir Cumhuriyetin dibini kazıdılar sonunda...

Adım gibi biliyorum, bugün AKP iktidarına 5 yıldır elinden gelen bütün desteği veren gazetelerde çalışan pek çok köşe yazarı "Sezer'in hakkı Sezer'e diyecek" ve onun ardından gözyaşı dökücü yazılar yazacak. O çoktan köşe olmuş ve aslında bu toplumun n'olacağı ya da n'olduğu ile çoktan ilgisini kesmiş yazarlar "Sezer elinden geleni yaptı da ben ne yaptım?" diye sormayacak kendi kendine... Tam tersine, aslında kendilerinin halka ne denli yakın olduğundan ama Sezer'in halka hep uzak olduğundan bahsedecekler gene hiç utanmadan, sıkılmadan... Bu liboşların mayalarında yok ki utanmak, sıkılmak... Onlar sadece çıkarlarına uygun düşecek insanları severler... Onun döneminde bu ülkenin halkıyla ilişkisi çoktan kesilmiş köşegen yazarlar, daha önce olduğu gibi "Çankaya'nın Gülü" olamadılar, onunla yeterince enseye tokat laubalilikler içine giremediler. Bundan sonra fazlalsıyla olurlar merak etmesinler... Onunla yeterince samimi olup, işin suyunu çıkaramadılar, o yüzden ona kızdılar. Onun devlet adamı ciddiyeti onların ciddiyetsizliğini vurdu güneş gibi yüzümüze... Onun döneminde ihtişam yoktu, görmemişlik giremedi Çankaya'dan içeri, papatyalar salınmadı Çankaya tepelerinde... Onun döneminde, onunla çıkar ilişkisine giremediği için, yakın geçmişten bu tür ilişkilere alışmış bazı yılışık kalemler pek bozum oldu. Onun döneminde medyanın büsbüyük sanılan, sırtı kalın ama yüreği ucuz kalemlerinin sırça kalemleri bir güzel dökülüverdi.

Bugün Çankaya'nın ve dükkanları çoktan kapanmış, 84 yıllık bir koca cumhuriyetin bize uzaklaşan bir trenden el salladığı bir gündür... O tren, gözünün önündeki o treni hala fark etmeyen ve o treni ilerde çooooook ama çok arayacak bir halk yüzünden gidiyor... O halk ne zaman kendine gelir, silkinir, uyanırsa o tren yeniden geri gelir mi?.. İşte orası artık eskiden olduğu gibi belli değil... Çünkü giden trenle birlikte, elde kalan değerler buna yetebilir mi, onu zaman ve halk gösterecek... Ama gerçek olan gün umutlu olmanın değil, uyanık olmanın günüdür!..

Bugün 28 Ağustos Salı 2007... Dam üstünden tarihe not düşülmesi gereken bir gün... TC'den TİC'e dönüşen günlerin devletin tüm birimleriyle başlangıç günüdür bugün... Gaflet ve Delalet kardeşler ülkenin iki başındadır... Çankaya'nın Gül'den çok kül'leneceği günlerin başlangıcıdır bugün... Bugün giden sadece cumhuriyet değerlerine bağlı mütevazı, düzgün, nitelikli, kişilikli bir Cumhurbaşkanının gidiş günü değil, bugün koca bir ülkenin gidiş günüdür... Bir koca Cumhuriyetin bileti resmen kesilmiştir bugün... Bugün, yanınızdaki çocuklara daha sıkı sarılmaya başlamanız gereken gündür, onların kararmış gelecekleri adına... O yüzden bugünü aklınızda iyi tutun... Güle güle sevgili cumhurbaşkanım, güle güle çocukluğumun, ilk gençliğimin o güzel ülkesi, güle güle sevgili ülkem güle güle... Ağlanacak halimize bir kez daha hep birlikte güle güle!..
Damdaki Mizahçı Cihan Demirci

Hiç yorum yok: